Sommige collabs vertellen een verhaal dat je erbij moet uitleggen. De Nike SB Dunk Low “Jarritos” (FD0860-001) hoort daar niet bij. Het is een SB Dunk in de kleuren van een Mexicaans frisdrankmerk, en daarmee is het concept compleet. Geen manifest, geen ontwerpfilosofie, geen dubbele bodem. Wat mij betreft is dat eerder een compliment dan een verwijt, maar het maakt de prijs die er jaren na de release nog aan hangt wel een stuk lastiger te verdedigen.
Wat er daadwerkelijk op tafel ligt
Kijk je naar het paar zelf, dan zie je een verrassend beheerste uitvoering. De basis is crèmewit leer, afgewisseld met grof geweven, naturelkleurig textiel op de neus, de zijpanelen en het hielstuk. Diezelfde weefstructuur keert terug in de swoosh, die in groen textiel is uitgevoerd in plaats van glad leer, en dat detail bepaalt in het echt het hele profiel. Achterop het zijpaneel zit een klein oranje borduursel, en dezelfde oranje tint loopt als dun lijntje langs de witte midsole. Daaronder een groene outsole met één oranje blok bij de voorvoet. De colorway heet officieel Phantom, Safety Orange en Malachite.
Het is netjes gedaan. De kleurverdeling is rustig, de materiaalwissel doet het werk in plaats van de print, en nergens schreeuwt de schoen om aandacht. Voor een samenwerking met een frisdrankmerk had het aanzienlijk erger gekund.
Het probleem is niet de schoen
Waar ik meer moeite mee heb, is de route die zo’n paar aflegt. De SB-lijn bestaat omdat de Dunk ooit tot skateschoen werd omgebouwd, en die belofte zit nog altijd onder het silhouet. Dit exemplaar ziet in de praktijk vrijwel nooit een board. Hij verhuist van doos naar doos en van listing naar listing, en juist het grove weefsel — precies het materiaal dat na een paar sessies gehavend zou zijn — staat er vooral om het goed te doen op productfoto’s.
Dat is geen aanklacht tegen de SB Dunk Low als model. Het is simpelweg wat er gebeurt zodra de oplage kleiner is dan de vraag. Maar het verklaart wel waarom je hier niet naar de prijs van een skateschoen kijkt, maar naar die van een verzamelobject.
Wat de cijfers zeggen, en wat niet
In onze eigen data staat de Jarritos in de bovenste band van de Hypescore: ATOMIC. Dat betekent dat de markt eromheen nog altijd flink energie afgeeft, met beweging in vraag en aanbod die niet stilvalt. Het betekent niet dat de schoen daarmee zijn prijs waard is. De Hypescore beschrijft de markt, hij geeft geen koopadvies. Dat onderscheid raakt in dit soort discussies te vaak zoek, en meestal precies op het moment dat iemand een aankoop wil rechtvaardigen.
En die prijs is stevig. Wie er nu een wil, zit al snel richting de driehonderd euro, met uitschieters die daar ruim overheen gaan, afhankelijk van maat en verkoper. Voor een paar dat in een deel van de maten gewoon voorradig is, is dat een taaie som.
Wanneer hij wél klopt
Vind je dat grove weefsel en die groene textielswoosh oprecht mooi, en dat is een prima verdedigbare smaak, dan koop je hier iets wat je in de reguliere Nike-lijn niet zomaar terugvindt. Zoek je vooral een crèmekleurige Dunk onder je jeans, dan staat er een lange rij alternatieven klaar die een fractie kost en na drie maanden dragen eerlijker oogt.
Welke van die twee je bent, bepaalt je eigen budget. Wat je in elk geval kunt doen voor je beslist: leg de maat die jij nodig hebt naast elkaar bij de shops die hem voeren. De spreiding tussen aanbieders is bij dit soort paren groter dan bij welk regulier model dan ook, en dat is het enige deel van dit verhaal waar je zelf nog iets aan hebt.
