De Nike Moon Shoe OG SP in Sail / Light Bone / Chlorophyll brengt Nikes allereerste schoen terug als damesmodel — gebroken wit met een vleugje groen, en een verhaal dat teruggaat tot 1972. Er zijn retro’s, en er is dít: een heruitgave van het model waarmee alles ooit begon.
Het wafelijzer-verhaal
De originele Moon Shoe werd begin jaren zeventig met de hand gemaakt door Bill Bowerman, hardloopcoach en medeoprichter van Nike, die het profiel van de zool vormde met het wafelijzer uit zijn eigen keuken. Er bestaan er maar een handvol van; originele exemplaren zijn museumstukken die op veilingen recordbedragen opbrengen. De naam komt van de voetafdrukken die de zool achterliet — die deden denken aan de afdrukken van astronauten op de maan. Dat zo’n stuk geschiedenis nu gewoon als damesmodel in de winkel ligt, vind ik eerlijk gezegd het leukste sneakernieuws van deze maand.
Hoe hij vandaag draagt
De OG SP-uitgave houdt het uiterlijk dicht bij het origineel: een eenvoudige, lage runner in Sail en Light Bone, met Chlorophyll-groen als accent en dat kenmerkende wafelprofiel eronder. Geen dikke demping, geen moderne franje — dit is bewust een simpele schoen. Juist daardoor is hij makkelijk: hij oogt zacht en vintage bij een spijkerbroek, een linnen broek of een zomerjurk, en het groen geeft net iets meer karakter dan een standaard witte sneaker.
Eerlijk over verwachtingen
Wie het comfort van een moderne zool verwacht, moet dit paar zien als wat het is: een historisch ontwerp, licht en dun. Voor dagelijkse stadsdagen prima, voor lange loopdagen minder. De pasvorm is normaal; je gebruikelijke maat volstaat. En het is een lichte kleurstelling — een beschermspray is geen slecht idee.
Zou ik hem zelf dragen?
Ja. Niet ondanks de eenvoud maar erom. Je draagt het begin van een wereldmerk aan je voeten, en dat verhaal vertelt zichzelf. Mijn collega Dorine bekijkt binnenkort de Italy Blue-uitvoering die eind juli volgt — samen zijn ze een mooi duo.
De Moon Shoe OG SP “Chlorophyll” is er vanaf 17 juli — vergelijk de maten en shops rustig; geschiedenis loopt niet weg, maar populaire maten wel.
